quinta-feira, 28 de agosto de 2008

Goethe


imagem: Wordpress

Elegia
Abandonai-me aqui, meus fiéis companheiros!

Deixai-me ao pé do precipício, entre o pântano e o musgo;
Segui o vosso caminho! Olhai o mundo aberto.
A imensa terra, o céu sublime e grande;
Observai, procurai, coleccionai os factos,
Balbuciai o mistério da Natureza.
Para mim perdeu-se o Todo, eu mesmo me perdi,
Eu, que há bem pouco fui o preferido dos deuses;
À prova me puseram, deram-me Pandora,
De bens tão rica, mais rica ainda de perigos;
Impeliram-me para a boca dadivosa,
Separaram-me dela, e assim me aniquilam.

Goethe

Johann Wolfgang von Goethe, nasceu em 28 de agosto de 1749 em Frankfurt am Main (sobre o rio Meno), Alemanha. Filho mais velho de Johan Kaspar Goethe e de Katharine Elizabeth Textor,

20 Comentários:

Blogger Mk disse...

Goethe siempre logra dejarme sin palabras, simplemente sensacional.

"Si te quiero es por que sos mi amor, mi cómplice y todo.Y en la calle codo a codo somos mucho más que dos." (Mario Benedetti)

Besos y gracias muchas gracias.

28 de agosto de 2008 às 14:42  
Blogger lidle Blog disse...

Amo Göthe fantastico ... ... grazie per l'amore e commenti ..un abbraccio ...

28 de agosto de 2008 às 15:58  
Blogger Paola disse...

ho cercato la traduzione ma non è perfetta: ogni volta che vengo a trovarvi rimpiango di non sapere la vs. lingua.. è veramente un peccato! un abbraccio

28 de agosto de 2008 às 17:53  
Anonymous Anônimo disse...

...vınha de longe o mar...vınha de longe dos confıns do medo...e vınha azul e brando a murmurar...aos ouvıdos da terra...um cosmıco segredo...

29 de agosto de 2008 às 00:49  
Anonymous Anônimo disse...

Olá Rosa muito lindo ver e ler um poema da nossa grande Cora Coralina, continuo acompanhando seu blog bem de pertinho. Um Grande abraço e bom final de semana

Maria Helena

29 de agosto de 2008 às 20:24  
Blogger Sonia disse...

Ciao! Grazie per il commento che mi avete lasciato, è stata una splendida sorpresa al mio rientro dalle vacanze.
un saluto

30 de agosto de 2008 às 11:05  
Blogger NIKITA disse...

QUISIERA VER EN VUESTRA NAVE,ALGUN POEMA DE MANUEL FLORES ,POETA MEXICANO.VUESTRO BLOG ES EL CULPABLE DE MUCHOS DE MIS DESVELOS,LOS AMO :)

31 de agosto de 2008 às 02:58  
Blogger margarida já muito desfolhada disse...

lindo.

31 de agosto de 2008 às 19:04  
Anonymous Anônimo disse...

Maravilhoso! Rosa e Olivier Belissimas poesias adoro Goethe. Obrigada pelo carinho no meu blog. Sopro uma energia boa na sua vida.
Um bjo lilás!
Paz e Poesia sempre!

1 de setembro de 2008 às 12:25  
Anonymous Anônimo disse...

Huh ???

2 de setembro de 2008 às 06:54  
Blogger Terly (Juan José Romero Montesino-Espartero) disse...

¿Come va la nave? ¿Va bene?
Bellissimo poema de Goethe
Un abrazo extremeño desde Cataluña.

2 de setembro de 2008 às 14:32  
Anonymous Anônimo disse...

GERNIKAKO ARBOLA

Gernikako arbola
da bedeinkatua
euskaldunen artean
guztiz maitatua.
Eman da zabal zazu
munduan frutua
adoratzen zaitugu
Arbola Santua.

Betiko bizi dediñ
Jaunari eskatzeco
jarri gaitezen danok
aurki belauniko.
ETA biotzetikan
eskatu ezkero
arbola bisiko da
oraiñ ETA gero.

IPARRAGUIRRE (1810-1881)...PARA TODOS OS QUE LUTAM PELA LIBERDADE.

2 de setembro de 2008 às 17:27  
Blogger joëlle disse...

merci te amo ..!

3 de setembro de 2008 às 07:00  
Blogger Olivier Franconetti Benamor disse...

Das Letzte, das beste
I
Endlich, endlich muB es doch
Mit der Not ein Ende nehmen.
Endlich schwinder angst und Gramen,
Endlich muB der kummerstein
Auch in Gold verwandelt sein.
II
endlich bricht man Rosen ab,
Endlich kommt man durch die Wüsten,
Endlich muB der Wanderstab
Sich zum Vaterlande r+usten.
Endlich bringt die Tr+anen Saat,
Was die Freudenernte hat.
III
Endlich sieht man Kanaan
Nach Ägyptens Diensthaus liegen.
Endlich trifft man Tabor an,
Wenn der Ölberg überstiegen.
Endlich geht ein jakob ein,
Wo kein Esau mehr wird sein.
IV
Endlich!o du schönes Wort,
Du kannst alles Kreuz versuBen.
Wenn der Felsen ist durchbohrt,
LäBt er endlich Balsam flieBen.
Ei, mein Herz, drum merke dies:
Endlich!endlich kommt gewiB.

Benjamin schmolch

3 de setembro de 2008 às 13:50  
Blogger La Gata Coqueta disse...

Que bella poesía de Goethe...
que dulzura trasmite en todos sus Escritos.
BESOS.
CHAO.

3 de setembro de 2008 às 17:21  
Blogger Ana Paula Sena disse...

Magnífico! Um dos maiores e que muito admiro!

E Fellini também, sem dúvida... Com a sua inconfundível magia!

Um beijinho :)

3 de setembro de 2008 às 23:32  
Anonymous Anônimo disse...

Foi uma boa escolha. Obrigada.

6 de setembro de 2008 às 18:39  
Blogger lucia disse...

BELLA POESIA COMO TU ROSA...BESOSS
LUCIA.

8 de setembro de 2008 às 14:26  
Blogger Maria Inez Gelatti disse...

Obrigada pela visita no Blog dos descendentes de italianos do Araçá, Capão da Canoa,RS.
Voltarei aqui com mais tempo... linda seleção de poesias...

Bjs.

9 de setembro de 2008 às 09:13  
Blogger Olivier Franconetti Benamor disse...

...küsse nun ein jedermann,
Wie er weiB, will, soll und kann!
Ich nur und die Liebste wissen,
Wie wir uns recht sollen küssen...

Paul Fleming...para o Goethe.

10 de setembro de 2008 às 13:01  

Postar um comentário

Assinar Postar comentários [Atom]

<< Página inicial